Bu çalışma, vaadin sistem içerisindeki konumlandırılma biçimleriyle ilgilenir.

Yerine getirilmeyen vaat, yapının işlevini yitirmesine neden olur; ancak yapı yenilenmez, yalnızca yamalanır.

Yüzeyde yer alan “korur”, “önler” ve “sağlar” ifadeleri, koruma vaadinin dil üzerinden sürdürülme biçimini açığa çıkarır.

Tamire yönelik müdahaleler işlevi yeniden kurmaz; eksikliğin sistematik olarak yok sayıldığını görünür kılar.

“Tutulmamış”, koruma fikrinin artık güven vermeyen ama norm olarak işletilen haline işaret eder.