Bu çalışma, koruma fikri ile yaşanan deneyim arasındaki mesafeyi araştırır.

İş güvenliği amacıyla üretilmiş bir baret, üzerine işlenen nakış müdahaleleri ve yazılar aracılığıyla koruma vaadini sorgulayan bir yüzeye dönüşür.

“Ne Takayım?” sorusu, yalnızca bir tercih meselesi olmaktan çıkar; güvenlik, görünürlük ve korunma üzerine kurulu beklentilerin taşıyıcısı haline gelir.

Nakış müdahalesi nesneye yeni bir işlev eklemez; bunun yerine, nesnenin yerine getirmesi beklenen işlevin sınırlarını görünür kılar.

Ne Takayım?, koruma vaadinin yetersiz kaldığı noktaya işaret eder.