Sanatı, disiplinler arasında dolaşarak işlev, estetik ve anlatıyı buluşturduğum tasarlanmış bir deneyim olarak ele alırım. İşlerimin merkezinde oyun, hafıza ve dokunma arzusu bulunur. Üretim, benim için hem malzemeyle hem de izleyiciyle kurduğum bir oyun alanıdır. Sahneye kurduğum dekor da işlediğim nakış da izleyicide merak ve keşif isteği uyandırmayı amaçlar.
 
Sahne tasarımında dekoru, oyunun içinde oynandığı dev bir oyuncak gibi hayal ederim. Renk, malzeme ve form seçimlerim, hikâyeyi desteklemenin ötesinde oyuncuya oyun alanı, izleyiciye keşif zemini kurmayı hedefler. Mekân yalnızca bir arka plan olmaktan çıkar; anlatıyı derinleştiren bir ortak oyuncu hâline gelir.
 
Nakış çalışmalarımda ipin farklı yüzeylerle ilişkisini keşfeder, malzemenin seçiminden üretim eyleminin performatif doğasına kadar her aşamayı anlatının bir parçası hâline getirmeye odaklanırım. Nakışı düşünce ve duyguyu kayda geçiren bir yöntem olarak kullanırım. Böylece her dikiş bir iz, her desen geçmiş ile bugünü birbirine bağlayan görünmez bir “şimdi” bağı oluşturur.